Urodził się około 980 roku w rodzinie wieśniaczej. Źródła historyczne nie
pozwalają dokładnie określić miejsca urodzenia świętego. Pewne jest, że pochodził z Małopolski i stąd wyniósł
słowiańskie imię „Świerad", będące połączeniem zaimka „wsze" (wszystek) i „rad".
Wśród wielu domniemanych miejscowości urodzenia świętego wymienia się Opatkowice
nad Dunajcem, przemianowane w XVI wieku na Zakliczyn.
Przez wiele lat prowadził działalność ewangelizacyjną
na terenach południowej Polski. Centrum jego działalności, istniejącym po dzień
dzisiejszy, jest parafia Tropie, położona wśród niezwykle pięknych i uroczych
wzgórz, przeciętych krętą doliną Dunajca.
Około 1018 roku udał się Świerad na południe w celu
chrystianizacji Słowaków i Węgrów. Wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru na
zboczu góry Zobor koło Nitry. Przyjął imię zakonne „Andrzej".
Wnet jednak osiadł w skalnej grocie niedaleko
klasztoru jako pustelnik, a później przeniósł się na Skałę koło Trenczyna nad
rzeką Wag. „Gdy zbliżał się czas uwolnienia od ciała, przepowiedział to obecnym
i polecił, żeby nie zdejmowano z niego szat, dopóki nie przybędzie opat Filip,
po którego już posłał.
Ów ojciec, przybywając na miejsce, gdzie czcigodne
ciało, już zmarłego, zostało złożone do obmycia, zauważył mosiężny łańcuch
wżerający się do wnętrzności, l oto dziwna i niesłychana rzecz: łańcuch
niszczący ciało wewnątrz gangreną, na zewnątrz porosły był skórą. Lecz nikt by
się tego rodzaju męczeństwa nie mógł domyśleć, gdyby na brzuchu nie zauważono
metalowej sprzączki. Gdy już rozpięty łańcuch wyciągano z ciała, dał się słyszeć
nieprzyjemny chrzęst uszkadzanych żeber." (wg Maurusa, biskupa Pecsu) Było to
około 1031 roku.
Jego ciało ze czcią złożono w bazylice w Nitrze. Jan
Długosz w „Historiae Polonicae libri XII" pisze o sięgającym XI wieku kulcie
świętego Polaka w Tropiu. Zaznacza pod rokiem 998, gdzie Świerad przez szereg
lat pracował w tej miejscowości dla Chrystusa. Wiódł ascetyczne życie pod skałą,
która stanowi obecnie południową ścianę kaplicy, nie wiadomo kiedy zbudowanej, a
odnawianej gruntownie w latach 1780 i 1892.
Na kamiennym ołtarzu przykuwa wzrok wyrzeźbiona
postać św. Świerada. Prawa ręka pustelnika, przyciskająca serce i oczy
wzniesione ku niebu, wskazują cel ludzkiego życia; lewa, spracowana dłoń, uczy,
jak podejmować codzienny trud. Łańcuch, przepasujący habit, to symbol
umartwienia.
W 1045 roku król Kazimierz Odnowiciel miał ufundować
w Tropiu kościół ku czci świętego. W roku 1083 na prośbę króla węgierskiego
Władysława, papież Grzegorz VII kanonizował Świerada i jego ucznia Benedykta.
Ojciec Święty Jan Paweł II zachęca, by za przykładem tych dwóch świętych „Boga i
serdeczne z Nim obcowanie postawić na pierwszym miejscu, ludziom służyć swoją
pracą, praktykować ascezę". Taka postawa pomoże człowiekowi przełomu tysiącleci
określić swoje miejsce wobec życia i wieczności.
ROŻNÓW, JEZIORO ROŻNOWSKIE, ZAPORA Rożnowska, Domki ROŻNÓW